شرق دارای صفات بارز و شاخصیست که میتوان هریک را در جای خود به بحث و نظر سپرد بعنوان مثال هندیان مردمان بسیار احساساتی و در عین حال مهربانی هستند ویژگی رمانتیک بودن ، جغرافیای بزرگی در شرق داشته که از هند تا ایران گسترده شده است ، یا نقل است که مصر فکر میکند لبنان چاپ میکند و عراق میخواند یا مثلا عربها دارای ویژگی های اخلاقی ساده و بدور از هرگونه پیچیدگی اما در عین حال گاهی اوقات غیر قابل پیش بینی هستند مانند کند بودن ذاتی اعراب حاشیه خلیج فارس یا اینکه اساسا هیچ متفکر یا فیلسوفی در این منطقه ظهور نمیکند اما ما ایرانیها در بین شرق بس عجیبیم ، مردم ایران در عین اینکه شخصیت بسیار منتقدی (بهتر است بگوییم نق زن) دارند ولی به ندرت کاری هم جهت رفع موارد و اصلاح امور خود میکنند و شاید بهتر آن باشد که بگوییم ملتی با اینرسی زیاد و تنبلی ذاتی که فرهنگ کار ارزشی معادل عمله یا فعله بودن دارد همانگونکه به کسی که بیشترین کار را در طول روز میکند صفتی تحقیر کننده میدهد یا خودشیفتگی تاریخی که هزاران سال پیش چه بودیم و چه نبودیم که شاید به پشیزی نیرزد با این مقدمه میتوان به مسئله معاصر و روز که ذهن این ملت را درگیر خود کرده است پرداخت:
چند روزیست هواپیمای فوق پیشرفته آمریکا در این سرزمین به زمین نشسته یا نشانده شده است از آن تاریخ ذوق زدگی بسیاری در مردم یا بخشی از مردم حاکم شده است که بنده حقیر قدرت فهم آن را ندارم ، بیش از این بحث را نمیتوانم باز کنم اما این هم از نکات طنز روزگار است که ما هواپیمای مسافربری که ارتباط مستقیم با جان مردم دارد را نمی توانیم تولید که هیچ تعمیر کنیم بعد از به دام انداختن یک هواپیمای بدون سرنشن این مقدار احساساتی میشویم که چیزی نمانده باورمان شود خود سازنده و استفاده کننده آنیم! البته باید این موضوع را هم گفت که در شرایط متوازن علمی و اقتصادی و پیشرفت یکپارچه شنیدن این خبر احساس غرور با خود به همراه خواهد آورد ولی...
این ذوق زدگی و هیجان و غلیان احساسات از صفات جدانشدنی این ملت است که آنگونکه پیداست ریشه تاریخی دارد.امان از ذوق زدگی تاریخی ما!
