راستش ما که نمی تونیم دنیای این روزامونو زیاد تغییر بدیم پس یک کاری کنیم از شرایط فعلی لذت ببریم ، تصمیم گرفتم هردفعه تا اونجاییکه بشه یه جای دنج بهتون معرفی کنم گرچه که کل کساییکه از وبلاگ کوچیک من بازدید میکنن دو رقمی نمیشه هیچوقت! کاریش نمیشه کرد دنیای وبلاگ ما هم مثل خود ما کوچیکه!

کافه های خیابون گاندی مخصوصا کافه فرانس که من درحدود 15 ساله که اونجامیرم ، کافه فرانس بسیار دنج و دوست داشتنی است اول به این دلیل که همه چیز اونجا چوبیه میزای خیاطی قدیمی که بعضی از کنده کاریهای روش به 12 13 سال میرسه که خودش یه یادگاریه و صندلی های لهستانی که خیلیا روش نشستن و الان نیستن شایدم باشن نمیشینن (شایدم میشینن ما نمیدونیم!) کتابخونه قدیمی با کتابهای زیاد که هیچ سلیقه ای درجمع شدنش بکار نرفته و صرف کتاب بودن در قفسه های کتابخونه جا خوش کردن که البته فضای اونجا رو خیلی فرهنگی و زیبا کرده و همین یک دلیل بس که من خوشم میاد! اگر دنبال قهوه خوب و گس میگردین کافه فرانس بهتون نمیده ولی بعضی وقتا نسکافه خوبی درست میکنه (قابل توجه منصور و حسین که بیشتر دقت کنن!)خلاصه کافه فرانس جای نشستن و خوردن نسکافه و فکر کردن به ابدیته اونهم از بین پنجره های چوبی و بسیار زیبا و قدیمی که یاد جوونی ها بکنیم و شایدم درجستجوی زمان از دست رفته!

یاد همه لحظاتش بخیر که چیزی جز خاطره ازش نموند و خیلی وقتا نوستالژی ...